الميرزا عبد الله أفندي الأصبهاني ( مترجم : ساعدي )

214

رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي )

نزار برترى پيدا كرده بود . دشمنان به فضيلت على گواهى دادند و حقيقت على از هرگونه آشكارى آشكارتر و از هر شمشير بيرون‌كشيده از غلاف ، برنده‌تر بود . اى كسى كه بر شتر عظيم‌الجثه و با كمال نخوت سوار شده و بيابانها را مانند ستارهء سيارى درمىنوردى ؛ آنگاه كه به سرزمين نجف رسيدى توقف كن و خاك آنجا را توتياى چشم خود قرار داده و بهترين زيارتگاه را زيارت نما و بگو درود بر تو اى آقاى مردمان و اى پدر پاكيزه‌گوهران بزرگوار و نيكوكاران و هدايت‌كنندگان . و در چكامه ديگرى گفته است : سل عن على مقامات عرفن به * شدّت عرى الدّين فى حلّ و مرتحل مآثر صافحت شهب النجوم علا * مشيدة قد سمت قدرا على زحل كم من يدلك فينا يا ابا حسن * يفوق نائلها صوب الحيا الهطل از مقامات على عليه السّلام جويا شو آن مقاماتى كه به آن حضرت شناخته شده‌اند و پايهء دين در سفر و حضر به توسط آنها برقرار بوده است مناقبى كه از شهاب‌هاى آسمانى برتر بوده و از ستاره زحل كه در دورترين نقطه آسمان قرار گرفته است قدم فراتر نهاده است . اى ابو الحسن چه بسيار عطايائى به ما ارزانى داشته‌اى كه از باران ژاله‌سا هم بيشتر است و در ضمن قصيده‌اى كه در ستايش از حضرت مجتبى ( ع ) دارد چنين گفته است : الى الحسن بن فاطمة أثيرت * به حق أنيق المدح الجياد أقرّ الحاسدون له بفضل * عوارفه قلائد فى الهوادى - بهترين ستايشها را بر پرهيجان‌ترين ناقه‌ها بار مىكنم و به حضور مبارك حضرت امام حسن مجتبى فرزند پاكيزه‌گوهر حضرت زهرا عليهاالسّلام تقديم مىدارم . - حضرت امام حسن مجتبى همان بزرگوار امامى است كه حسودان بر فضيلت او اقرار كرده‌اند و عطاياى او را مانند بهترين گردن‌بندها زيور گردنهاى خويش قرار داده‌اند . و در ضمن قصيده‌اى كه در مرثيه حضرت سيد الشهداء ( عليه السّلام ) سروده است مىگويد : ان فى الرزء بالحسين الشهيد * لعناء يؤدى بصبر الجليد ان رزء الحسين نجل على * هدّ ركنا ما كان بالمهدود